Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/6732 K.2014/5590

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalı bankadan kullandığı konut kredisi nedeni ile kendisinden 3.887,56 TL alındığını belirterek, alınan bedelin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 3.717,81 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki dava ile davalı tarafından kesilen 3.887,56 TL'nin yasal faizi ile tahsili istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmekle birlikte, reddedilen miktar yönünden davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 12.maddesinde yer alan “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Şu kadar ki asıl alacak miktarı 3.666,66 TL'ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci 2014/6732-5590

kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Ancak bu ücret asıl alacağı geçemez. Hükmü gereğince, AAÜT'nin 3.kısmına göre reddedilen miktar üzerinden davalı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, BOZMAYI gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/2. maddesi gereğidir.