Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/2186 K.2015/10943

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.11.2013 tarih ve 33-273 sayılı hükmün Dairenin 9.12.2014 tarih ve 44201-39214 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalının talebi üzerine, ...Şubesindeki hesabından davalıya 28.000,00 TL ödenmesi için talimat verdiğini, paranın davalıya teslim edildiğini, ancak davalı tarafından iade edilmediğini, alacağının tahsili için başlatmış olduğu icra takibine de haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, daha önce davacının kız kardeşi ile evli olup, 2010 yılında boşandıklarını, uzun süre kayınpederinin şirketinde şoför olarak çalıştığını, davacının da eski kayınbiraderi olduğunu, aile ilişkisi içinde ve davacının verdiği yetki ve şifai talimat ile 8.7.2008 tarihinde çekmiş olduğu parayı, o tarihte davacı ve eski eşinin annesi olan eski kayınvalidesine elden teslim ettiğini, davacıya borçlu olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, “alınan ödünç paranın iadesi gerektiği, ispat külfeti kendisinde olan davalının, borcu söndüren nitelikte bir belge sunmadığı” gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, takibin 28.000,00 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faz uygulanmak suretiyle devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı tarafından temyiz edilen hüküm Dairemizce onamış olup, davalı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacı, bankaya vermiş olduğu yazılı talimat ile, mevduat hesabından davalıya 28.000,00 TL’nin teslim edildiğini, ne var ki ödünç olarak verdiği bu paranın kendisine iade edilmediğini, alacağının tahsili için başlattığı icra takibine de itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmış, davalı ise, eski kayınbiraderi olan davalının verdiği yeki ve talimat üzerine çekmiş olduğu parayı, o tarihteki kayınvalidesi olan davacı ve eski eşinin annesine teslim ettiğini, parayı yedinde tutmadığını savunarak, ödünç ilişkisini kabul etmemiştir.

Davalının savunması, gerekçeli inkar niteliğindedir. Bu durumda ödünç ilişkisini ispat yükümlülüğü davacıya ait olup, davacı ise iddiasını yasal delillerle ispat edememiştir. HUMK’nun 288. maddesi gereğince miktar itibariyle olayda tanık da dinlenemez.

Ne var ki davacı dava dilekçesinde ‘tüm yasal deliller’ demek suretiyle ‘yemin’ deliline de dayanmış olduğundan bu konuda davacıya, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece ispat yükü ters çevrilerek, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, Dairemizce sehven onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemize ait 10.9.2014 tarihli, 2014/7366 esas ve 2014/26041 karar sayılı “onama” ilamının kaldırılmasına,

hükmün açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.