Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/22504 K.2018/5903

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı avukat ile alacaklarının tahsili için 22.02.2008 tarihli avukatlık ücret sözleşmesi imzalandığını, davalının bu sözleşme ve teklifname gereği 41 adet ticari kredi, 49 adet bireysel kredi, 27 adet kredi kartı dosyasını icra takibine koyması amacıyla atandığını, icra takipleri için yapılacak masraflar sebebiyle ticari kredi dosyası için toplamda 4.170,00TL, bireysel kredi dosyası için toplamda 1.290,00TL, kredi kartı dosyası için 994,50TL avans kullandırıldığını, kullandırılan iş avansı karşılığında masraf belgeleri gönderilmediği gibi avans iadesi de yapılmadığını,

davalının açılan takipler ve yapılan işlemler hakkında bankaya bilgi vermediği gibi online kullanılan hukuk programlarında da bilgi güncellemediğini, davalının sözleşme hükümlerine aykırı davrandığını ve avukatlık yasası gereği vekil olarak gereken özen ve sorumluğu yerine getirmediğini, 05.02.2010 tarihli ihtar ile vekillikten azledildiğini ileri sürerek,

iade edilmeyen avanslar yönünden alacağının, sözleşme hükümleri gereği ödenmesi gereken temerrüt faizinin ve gider vergisinin, avansların kullandırıldığı 2008 yılından itibaren 5.577,48TL asıl alacak, bu alacağa dava tarihine kadar %126 oranında işlemiş 16.549,97TL temerrüt faizi, 827,50TL faizin %5 gider vergisi ve 212.08TL yapılan masraf olarak toplamda 22.954,95TL ile ayrıca dava tarihinden itibaren anapara 5.577,48TL'ye işleyecek %126 temerrüt faiziyle birlikte, fazlaya dair hakkı saklı kalmak kaydı ile, davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.658,11TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, %126 temerrüt faizinin davanın tarihinden itibaren işletilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyize gelen davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacı bankanın, davalı avukattan, iade edilmesi gereken avansların faiziyle birlikte tahsili talebine yöneliktir. Taraflar arasında 22.02.2008 tarihli avukatlık ücret sözleşmesi ve davalının vermiş olduğu 22.08.2008 tarihli teklifname bulunmaktadır. Davacı, iadesi gereken avansa ilişkin faiz isteğini, anılan sözleşmenin 6.3,6.2,6.5. maddelerine ve teklifnamenin 6. ve 8. maddelerine dayandırmaktadır.

Mahkemece, dosyaya kazandırılan 21.08.2014 havale tarihli bilirkişi raporuna göre hüküm tesis edilmiştir.

Anılan raporda, iadesi gereken masraf borcunun sadece 1.260,90TL olduğundan, ancak belgelenemeyen masraf kabilinden davalının yol ücretleri, kırtasiye masrafları, fotokopi masrafları ile sair masrafların kadri maruf olabileceği düşünüldüğünde davalının davacıya bir masraf borcu olmadığı kanaati belirtilmiş; mahkemenin kadri maruf olarak belirtilen masrafları kabul etmemesi halinde ise, masraf miktarının bakiyesinin 1.260.90TL olduğunun kabulüyle, ( 31.12.208-15.02.2011 tarihi itibariyle 776 günlük sürede %84 üzerinden faizinin.

1.260.90 x 84 x 776 : 36000 = 2.283.06TL., Gider vergisi olarak %5 hesabı ile 2.283.06 x 5/100 = 114.15TL. olmak üzere: 1.260.90TL +2.283.06TL +114.15TL= 3.658,11TL) 3.658,11TL alacak olduğu, bu alacağa da %126 ( davacı bankanın genel kredilere uyguladığı faiz oranı %84 ve sözleşmenin 6.2 ve 6.3 maddelerinin nazara alınarak %50 ile toplam faizin %126 olduğu) faiz ile %5 gider vergisinin uygulanacağı belirtilmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmeye göre masrafların belgelendirilmesi gerektiği gerekçesiyle, bilirkişi raporunda belirtilen kadri matuf masraf düşüncesi kabul edilmemiş, rapordaki ikinci seçeneğe göre hüküm tesis edilmiştir. Ancak, bilirkişi raporunda, 818 sayılı BK.'nun 72. ve 103. (6098 sayılı TBK.'nun 88. ve 120.) maddelerinin değerlendirilmediği, uygulanan faizin fahiş olduğu anlaşılmaktadır.

Ayrıca, hükümde, içinde faiz alacağını da içeren bedele, dava tarihinden olmak üzere yeniden %126 oranında faiz işletildiği, bu şekilde hem yasaya aykırı şekilde faize faiz yürütüldüğü, hem fahiş faiz uygulandığı görülmektedir. O halde, mahkemece, açıklanan hususların değerlendirilmesi ve varılacak sonuca göre hüküm tesisi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.