Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/26719 K.2018/5334

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 23/06/2009 tarihli ön satış sözleşmesi ile davalı şirketin inşa edeceği binadan daire satın aldığını, tapu devrinin 28/12/2009 tarihinde inşaat devam ederken verildiğini, bu süreç içerisinde dairedeki eksikliklerin bir kısmının tamamlatıldığını ancak bina bütününde, ortak alanlarda ve daire içindeki eksikliklerin devam ettiğini belirterek eksik işlerin tamamlanabilmesi ve satın alınandaki değer kaybından dolayı 20.000,00 TL maddi tazminatın ve 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 5.197,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, sözleşmede ve eki teknik şartnamede belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalı, dairenin tapu devrinin davacıya yapılmadığını, davacının bankalarla sorunu olduğunu bildirdiğini, bu nedenle tapu devrinin ... isimli kişiye yapıldığını, ancak davacının, ...'la birlikte daireyi gezmesi sonucu teslim tesellüm belgesinin imzalandığını, bu nedenle ancak gizli ayıplardan sorumlu tutulabileceğini, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davacı, daireyi 15/07/2011 tarihinde ...'dan tapu devri ile satın aldığını, ...'un bankadan kredi çekmesine yardımcı olması nedeniyle ilk etapta tapu devrinin onun adına yapıldığını, her ne kadar dairenin ilk satışı kendisine yapılmasa da başından beri kendisinin oturduğunu belirtmiştir. Mahkemece, gizli ayıp, açık ayıp ve eksik ifa yönünden talebin kısmen kabulü ile diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Davacının, daireyi resmi olarak 15/07/2011 tarihinde satın aldığı ve bu tarihten daha önce oturmaya başladığı, 09/05/2012 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 6098 Sayılı TBK.’nun 223. maddesine (818 sayılı 198. maddesi) göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal (uygun süre içinde) ihbar etmekle yükümlüdür.

Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır.

Yukarıda açıklanan hükümler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacıya, satın aldığı dairenin fiilen hangi tarihte teslim edildiğinin, dolayısıyla ayıbın niteliğine göre ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığının tesbiti önem arzetmektedir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında ortak alanlarda ve daire içerisindeki açık ayıplı, gizli ayıplı ve eksik imalatlı işlerin maliyetleri belirlenmiş ve gizli ayıp, açık ayıp ve eksik imalatın dava tarihi itibari ile toplam bedeline hükmedilmiş ise de; eksik işlerin, açık ayıptan ayrı olarak değerlendirilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Eksik işlerin yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur.

Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı değerlendirilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenlerine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.