Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/29475 K.2015/32976

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ihale sonucu yapılan sözleşme ile davalıdan personel hizmeti aldığını, dava dışı işçinin davalı firmanın işçisi iken iş akdinin son bulması nedeniyle işçilik haklarının tahsili için açılan dava sonucu hükmedilen alacağı icraen ödediğini, sözleşme ve ihale mevzuatına göre işçilik alacaklarından davalının sorumlu olduğunu bildirerek rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı firmadan ihale ile personel hizmeti satın aldığını iş akti son bulan dava dışı işçinin kendisine karşı açtığı işçilik haklarının tahsiline ilişkin dava sonucunda hükmedilen alacağı kendisinin ödediğini oysa ihale dökümanı ve sözleşmeye göre davalının sorumlu olması gerektiğini bildirerek ödenen miktarın davalıdan rücuen tahsili için eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece,hesaplanan tazminatın yarısının çalıştırdığı dönemle sınırlı olmak üzere davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Nevarki, taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 23. maddesinde yüklenicinin çalıştıracağı personele ilişkin sorumlulukları ile ilgili mevzuatın bu konuyu düzenleyen hükümler ve genel şartnamenin 6. bölümünde belirlendiği, yüklenicinin buna aynen uymayı taahhüt ettiği yazılıdır. Hizmet işleri genel şartnamesinin 6. bölüm 38. maddesinde “Yüklenici,

çalıştırdığı işçilerin işi yapmakta olduğu bir iş kolu veya meslekte aynı tipteki bu iş için mevzuatta kabul edilenlerden daha az elverişli olmayan şartlarda çalışmalarını ve ücret almalarını sağlayacaktır.

Ücret, yan ödeme ve çalışma şartlarının toplu sözleşme ile veya mevzuatla tesbit edilmemiş olması halinde yüklenici, en yakın ve en uygun bir bölgedeki iş kolu veya meslekteki aynı tip bir iş için mevzuatla tesbit edilenlerden daha az elverişli olmayan ücret, yan ödeme ve çalışma şartlarını sağlayacaktır.” hükmü yer almaktadır. Hizmet işleri genel şartnamesi öncelikle uygulanması gereken ihale dökümanı olarak sayılmıştır.

Bu açıklamalara göre, işçinin işçilik alacakları için iş mahkemesinde açtığı davada, davacı kurumun sorumlu tutulması iş kanunundan kaynaklanan bir zorunluluktur. Davacı tarafından ödenen kısmın rücuuna ilişkin davada ise taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine bakılması gerekir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 23. maddesi hizmet işleri genel şartnamesine atıf yapmakta olup, şartnamenin 6. bölüm 38. maddesi hükmüne göre, çalıştırılan işçilerin ücret ve yan ödemelerinden davalı yüklenici sorumludur. Borçlar Kanununun 167. maddesinin dava konusu olayda uygulanması mümkün değildir. Zira, sözleşme ve ihale dökümanında sorumluluk belirlenmiştir.

Tüm bu açıklamalar ışığında, davacının ödediği meblağın davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken, sorumluluğun paylaştırılarak karar verilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.