KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2015/30279 E., 2015/37877 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı bankanın ... 2008 yılının nisan ayında konut kredisi sözleşmesine istinaden konut kredisi çektiğini, faiz oranlarının düşmesi nedeniyle yapılandırma yapıldığını, davalı banka tarafından erken ödeme komisyonu adı altında 17/01/2011 tarihinde 1683,80 TL, 25/10/2009 tarihide 1812,97 TL, 13/10/2009 tarihinde 210 TL, 17/01/2011 tarihinde 750 TL olmak üzere toplam 4.455 TL tahsil edildiğini ileri sürerek yapılan bu kesintinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı; davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir
2-Davacı eldeki dava ile, kendisinden haksız yere tahsil edilen toplam 4.455 TL'nin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne, hükmedilen miktar yönünden hesaplanan 1.304,32 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına karar verilmiş ise de, hükmedilen alacak miktarı itibariyle 304,32 TL harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken 1.304,32 TL harcın davalıdan tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2015/30279, K. 2015/37877, 24 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama