Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/37040 K.2018/1572

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idare ile arasında 2007, 2009 ve en son 01.01.2012 tarihinde 06.02.2012 tarihinden 31.12.2012 tarihine kadar geçerli olmak üzere sağlık hizmeti satın alım sözleşmesi imzalandığını, bu süreç içerisinde hizmet görme akdinden kaynaklanan hizmet görme edimini kusursuz ve eksiksiz yerine getirdiğini, davalı tarafından 15.01.2013 tarihli yazı ile Sosyal Güvenlik Kurumu Özel Sağlık Hizmeti Sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesinin 5.1.4 numaralı maddesinde belirtilen hüküm gereği 2011 yılı Mayıs, Haziran ve Temmuz ayları için toplam 30.000,00-TL tutarında cezai şart uygulandığını,

eylemin sağlık yardımları kurum tarafından karşılanan ... (önceki soy ismi ...) isimli kişinin, kadın doğum polikliniğine muayene olmak amacıyla gelerek vezne kaydını yaptırdıktan sonra kurum tarafından sağlık yardımları karşılanmayan yengesi ... ile yer değiştirip yengesini kendi kimlik bilgilerini kullandırtmak suretiyle muayene ettirmesinden ibaret olduğunu, cezanın ...'in hileli davranışlarından kaynaklandığını, her iki ...'in de doktorun odasına birlikte girdiğini ve muayene odasında yer değiştirerek muayene olduğunun anlaşıldığını, görevli doktorun bu konuyu fark etmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek,

SGK Başkanlığı’nın 15.01.2013 tarihli yazısına istinaden verilen cezai şart kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki dava ile davalı kurumun hakkında uyguladığı cezai işlemin iptalini istemiş; davalı ise uygulanan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosyaya kazandırılan 27.02.2015 tarihli bilirkişi raporu da esas alınarak cezai şart uygulamasının yerinde olduğu, ancak haksız eyleme konu muayenenin hamilelik kontrolüne ilişkin olup 4 kez yapılan işleme her muayene için davalı kurum tarafından ödenen bedelin 29,16-TL gibi küçük miktar olduğu da birlikte değerlendirildiğinde, sözleşmenin aynı maddesinin aynı kişinin yanıltıcı eylemi nedeni ile ihlali söz konusu olduğundan her muayene ayrı eylem kabul edilerek ayrı ceza verilmesinin hak ve adalet prensiplerine uygun olmadığı,

aynı hamilelik dönemi içerisinde tekrarlanan muayenelerin bir bütün olarak tek bir fiil olarak kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı hakkında uygulanan ceza işleminin kısmen iptaline karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 266. maddesine göre, Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Aynı Kanun’un 267. maddesi uyarınca, Mahkeme, bilirkişi olarak, yalnızca bir kişiyi görevlendirebilir. Ancak, gerekçesi açıkça gösterilmek suretiyle, tek sayıda, birden fazla kişiden oluşacak bir kurulun bilirkişi olarak görevlendirilmesi de mümkündür.

Uyuşmazlığın çözümünde, bilimsel teknik inceleme gerektiği açıktır. Ne var ki mahkemece, bir tıp doktoru ve bir emekli SGK başmüfettişiden oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınarak hüküm kurulmuştur. Bilirkişi raporunda, cezai işleme konu eylem sözleşme hükümleri doğrultusunda değerlendirilip tartışılmamıştır. Yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulamaz. Taraflar arasında imzalanan daha önceki yıllara ait sözleşme örnekleri de getirtilerek, konusunda uzman bilirkişi heyetinden Mahkeme, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonucu göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.