Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/40167 K.2018/1857

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen klalbulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, miras bırakanı ...'ın davalı bankanın ... Şubesinden kullandığı araç kredisi nedeniyle ... Emeklilik A.Ş.

İle hayat sigortası anlaşması yaptığını, ...'ın 11.5.2011 tarihinde vefat etmesi üzerine mirasçıları tarafından davalı banka ve dava dışı sigorta şirketine müracaat ederek sigorta bedelinin kendilerine ödenmesini ve araç kredisinin kapatılmasını talep ettiklerini ancak taleplerinin reddedildiğini, mirasçıların aracı satmak suretiyle kredi borcunu kapattıklarını, sigorta teminatının mirasçılara haksız olarak ödenmemesi nedeniyle tazminattan yoksun kaldıklarını ve aracın satışı vs.

Sebeplerle başkaca zararlara uğradıklarını bundan davalı bankanın birebir sorumluluğunun ve kusurunun bulunduğunu iddia ile sigorta poliçesinde belirlenen teminat olan 25.000 USD ile uğramış olduğu zarar için şimdilik 15.000 TL tazminatın poliçe tazminatı için ölüm tarihinden itibaren, diğer talepleri için ihtarname tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 25.000 USD nin temerrüt tarihi olan 05/08/2012 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi uyarınca kamu bankalarınca 1 yıllık USD mevduatına uyguladıkları en yüksek mevduat faizi ile birlikte ödeme tarihindeki TL karşılığında davalı taraf dan alınıp davacı tarafa verilmesine, bakiye isteğin ispat edilemediğinden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı yasanın amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddede belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir.

Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar.

Tüketici ise mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder.” şeklinde tanımlanmış, 10. maddesinde de, “Tüketici kredisi, tüketicilerin bir mal veya hizmet edinmek amacıyla kredi verenden nakit olarak aldıkları kredidir” hükmü getirilmiştir.

Aynı yasanın 23. maddesinin 1. fıkrasında ise “bu kanunun uygulanmasıyla ilgili olarak çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılır” hükmüyle kanunun uygulanmasından doğacak ihtilaflara bakacak görevli mahkeme belirtilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık tüketici kredisinden kaynaklanan hayat sigortasına ilişkin olması nedeniyle Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. O halde, mahkemece Tüketici Mahkemesi görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. 2-Bozma nedenine göre, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.