Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/43093 K.2018/1632

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ... Grubu Temizlik Gıda Yemek Üretimi San. Ve Tic. Ltd.Şti. ve ... Yemek Üretim Ve Hizmet A.Ş. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, taraflar arasında hizmet alım sözleşmesi düzenlendiğini, dava dışı işçiler ... ve ... tarafından bir kısım işçi alacaklarının tahsili amacıyla açtıkları davalar neticesinde doğmuş olan alacakların tahsili amacıyla icra takibinde bulunulduklarını, icra dosyalarına davacı yanca 11.865,54.-TL yatırıldığını, taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmeleri ve şartnameler gereğince bu miktardan davalıların sorumlu olduklarını belirtip ödenen 11.865,54.-TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 11.640,47 TL'nin 2.467,61 TL'sinin davalı ...'dan, 2.767,03 TL'sinin davalı ... Yemek Üretim ve Hizm. A.Ş.'den, 2.950,82 TL'sinin davalı ... GRUBU TEMZ. GÜV. SAN. VE TİC. LTD.ŞTİ.'inden, 3.455,01 TL'sinin davalı ... ve San. Tic. Ltd. Şti.'nden ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ayrı ayrı tahsil edilerek davacı tarafa ödenmesine, fazlaya ilişen talebin reddine,, karar verilmiş; hüküm, davalılar ... Grubu Temizlik Gıda Yemek Üretimi San. Ve Tic. ve ... Yemek Üretim Ve Hizmet A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, yaptıkları hizmet alım ihalesinin davalılar tarafından üstlenildiğini, ihale şartnamelerine göre, davalı yüklenicilerin çalıştırdığı işçilerin iş hukukundan doğan her türlü işçilik hakları ile ilgili tazminatlarından sorumlu olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış olup, dava dışı işçinin işçilik tazminatlarının tahsili için açtığı dava sonunda hesaplanan tazminatın eldeki davanın tarafı olan davacı tarafından ödendiği ihtilafsızdır.

Somut olayda mahkemece; sözleşmenin 23. Maddesi hükmü gereği davacı bakanlığın davalılardan ödediği işçi alacağını rücu etme hakkı bulunduğu. Yargıtayca da kabul edilen yaygın görüşün bu yönde olduğu, dava dışı işçinin çalışmış olduğu dönemler için davalı şirketlerin işçi alacaklarının ödenmesinden sorumlu tutulmaları gerektiği, ancak işçinin iş akdinin dava dışı ...

Gıda Ltd Şti tarafından ihbar öneli olmadan feshedilmiş olduğu, bu nedenle diğer davalıların ihbar tazminatından sorumlu tutulamayacakları, kıdem tazminatı yönünden davalıların işçinin bünyelerinde çalıştığı dönem için sorumlu tutulabilecekleri gerekçesiyle davanın kabulü cihetine gidilmiştir.

İlk derece yargılama makamınca hükme esas olarak gösterilen gerekçeler dava dışı işçinin çalışmış olduğu dönemler için davalı şirketlerin işçi alacaklarının ödenmesinden sorumlu tutulmaları gerektiği ve ihbar tazminatından son alt işverenin sorumluluğu noktalarında doğru olmakla birlikte sözleşmede rücu ilişkisine temel gösterilen madde kapsamı bakımından hatalıdır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava dışı işçiye ödenen ücret alacağından tarafların ne oranda sorumlu olduklarına ilişkindir. Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine, aynı sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıkla ilgili verilmiş mahkeme kararları ve genel hukuk prensipleri dikkate alınarak bir sonuca gidilmelidir.

Davacı ile davalılar arasında düzenlenen hizmet alım sözleşmesi ve ekleri olan şartnamelerin hükümleri incelendiğinde, davacı Bakanlığın çalıştırılacak işçiler ile ilgili işe başlama, çalışma koşulları, denetleme, mali haklarının ödenmesi ile ilgili denetim ve kontrolü tamamen elinde bulundurduğu, ancak taraflar arasındaki sözleşme hükümlerinde, işçilerin iş akitlerinden doğacak dava konusu alacaklardan hangi tarafın ne oranda sorumlu olduğu hususunda bir düzenlemenin bulunmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca tacir olan davalıların çalıştırdıkları işçilerin fiili işçilik dışında sair tazminat haklarından sorumlu olacaklarını bilebilecek durumda oldukları ancak, davacı Bakanlığın da asıl işveren durumunu muhafaza etmesi nazara alındığında doğan zararlardan tarafların yarı yarıya sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Davacı ve davalıların bu ilkeler çerçevesinde sorumluluğunun belirlenmesi gerekirken, aksi düşüncelerle dava dışı işçiye ödenen miktarın tamamının davalılara rücu edilebileceği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.