Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/13869 K.2019/8661

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı ...'un davalı bankadan kullandığı konut kredisine müşterek müteselsil kefil olması ve bankanın ipotek ettirdiği taşınmazı sonradan devralması nedeniyle hakkında başlatılan icra takibi üzerine ...

1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/29 Esas sayılı dosyasında menfi tespit davası açtığını, anılan mahkemece davanın kabulüne karar verildiğini ve kararın Yargıtayca onandığını, davanın derdestlik aşamasında davalının kendisine karşı haksız olarak icra takibi başlatması nedeniyle icra takibinin durdurulması amacıyla mahkeme ara kararı uyarınca 17/03/2010 tarihinde 10.320,00 TL teminat yatırdığını, yatırılan teminatı 07/02/2011 tarihinde geri çektiğini, bu süreler arasında mahkeme veznesinde bulunan teminatın yasal faizinden mahrum kaldığı gibi icra takibi, kaldırılması vb. giderler de yaptığını,

takip tarihinde emekli işçiler derneği genel sekreteri olduğunu, toplumda belli bir yere sahip olduğunu, haciz uygulaması ve kıymet takdiri için evine gidildiğinde itibarının zedelendiğini, evinin fotoğraflarının çekildiğini, komşu ve akrabaları arasında küçük düştüğünü belirterek, şimdilik 10.000,00 TL maddi, 70.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulanan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 23. maddesinin 2. fıkrasında tüketiciler tarafından açılan davaların harçtan muaf olduğu belirtilmiştir. Mahkemece başlangıçta harç alınmadığı halde davanın devamı sırasında tüketici olan davacıdan alınan 341,60 TL harcın iadesine karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün harçlarla ilgili 2.bendinin devamına “Davacıdan alınan 341,60 TL harcın istek halinde davacıya iadesine ” cümlesinin yazılması suretiyle, düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.

3—Dava, davacı hakkında başlatılan takip ve sonrasında açılan menfi tespit davası sonucu uğranılan maddi ve manevi zararlara karşılık, 10.000,00 TL maddi ve 70.000,00 TL manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş ve davalı vekili lehine hüküm fıkrasının 4. bendinde maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Ancak, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10/4. maddesinde yer alan “Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda, manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.” şeklindeki düzenlemeye göre, davacının maddi ve manevi tazminat talebinde bulunduğu ve iki talebinin de reddine karar verildiği gözetilerek davalı yararına maddi ve manevi tazminatın reddi bakımından ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir.

Reddedilen maddi tazminat talebi olan 10.000,00-TL üzerinden AAÜT 13. maddesine göre 1.200,00-TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekir.