Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/15753 K.2019/6665

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idare ile sağlık hizmeti sunum sözleşmesi imzalandığını, davalının müvekkili aleyhine cezai şart işlemleri tesis ettiğini, tesis edilen cezai şart işleminin dayanağı olan sünnet kampanyasının kendisi tarafından düzenlenmediğini, cezai şartın tebliğ edildiği yazıda da ifade edildiği üzere kampanyayı düzenleyen merciin ... Belediyesi olduğunu, ... Belediyesinin düzenlediği kampanya çerçevesinde gönderilen hastalar olduğunu, bu hususta iddianın yöneltileceği mercinin ... Belediyesi olduğunu, merkezlerine mevzuata aykırı yersiz talep oluşturulması ve tarama yapılması kuralına istinaden uygulanan 90.492,68.- TL cezai işlem bakımından borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunun gerekçe ve sonuç kısımlarında "sağlık hizmetleri sunucusunun ayrıca davalı kuruma fatura edilmemesi gereken 413 çocuğun sünnet işleminin davalı kuruma fatura edildiğinin tespit edildiği ve bu durumun sağlık uygulama tebliğinin ilgili hükümlerine aykırı bulunduğu" ifade edilmiş daha sonra ise "cezai işleme konu sünnet kampanyasının, davacı hastane tarafından gerçekleştirilmediği, söz konusu sünnet kampanyasının ...

Belediyesi tarafından düzenlendiği ve hastane ile ... Belediyesi arasında yapılan toplu sünnet teknik şartname çerçevesinde sünnet işlemlerinin davacı hastane tarafından gerçekleştirildiği, ayrıca davalı kurum tarafından bu kampanyanın ... Belediyesince yapılmadığı yönünde iddiasının da bulunmadığı anlaşıldığından davacı hakkında sözleşme hükümlerinin uygulanarak cezai işlem uygulanmasının yerinde olmadığı" belirtilmiştir.

Bu haliyle mahkemece alınan ve hükme esas teşkil eden bilirkişi raporu çelişkilidir. Bu durumda, mahkemece, çelişkiyi giderecek şekilde yeni bir bilirkişi raporu alınararak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, çelişkili rapor nazara alınarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.