Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/17349 K.2019/6421

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ... ile evlenirken, kayınpederi ve davalıların murisi olan ... oğlu ... tarafından "...

Eşyası Yerine Kail Olmak Üzere Gayrimenkul (...) Senedi" başlıklı senet ile çeyiz eşyaları ve altın alacağına karşılık olmak üzere 1 adet tarlanın 05.01.1988 tarihinde kendisine mehir olarak verildiğini, bu tarlanın ... ili, ... ilçesi, ... bulunan 1702 parselde kayıtlı 20.800 m²'lik tarla olduğunu, tarlanın kanuni müddet dolduktan sonra kendisine devredileceğinin kesin olarak ifade edildiğini, taraflar arasındaki bu senedin muhtar ve aza tarafından şahitler huzurunda alacaklı ve borçlu tarafından imzalanarak kabul ve tasdik edildiğini,

muris ...'ın borcunu yerine getirmeden 26.06.2009 tarihinde vefat etmesiyle mirasçıların söz konusu tarlanın tapusunu kendisine devretmekten kaçındıklarını, öğrendiklerine göre tarlanın tapu kaydının dava dışı 3. kişilere geçirildiğini, taşınmazın toplam değerinin 83.200,00TL olduğunu ileri sürerek; bu miktarın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece talebin kısmen kabulü ile, 41.600,00TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar ..., , ..., ..., ..., ..., ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, harçlandırdığı 83.200,00TL bedelin davalılardan tahsilini istemiş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Reddedilen meblağ yönünden, kendilerini vekille temsil ettiren davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.