Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/17416 K.2018/655

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat....ile davalı vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile ortak hisseli taşınmazları bulunduğunu, bu taşınmazın satım yetkisini de içeren vekalet verdiğini, davalının aldığı vekalette tevkil yetkisinin de bulunduğunu, bu yetkiye dayanarak dava dışı ...'yu vekil tayin ettiğini, bu kişininde taşınmazı 2006 yılında satmasına rağmen kendisine haber verilmediğini, durumu 2012 yılında bir aile sohbeti esnasında öğrendiğini, bu nedenle vekilin hesap verme yükümlülüğünü ihlal ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 150.000,00 TL'nin satış tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı süresinin dolduğunu,ayrıca satışı yapanın başkası olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, vekaletin kötüye kullanılması nedenine dayalı alacak talebine ilişkindir.Davacı, verdiği vekalete istinaden taşınmazın bilgisi dışında satılmasına rağmen bedelin ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise vekalete ilişkin davaların 5 yıl içinde açılması gerektiğini, satış tarihinden itibaren 5 yıllık sürenin dolduğunu savunmuştur. Mahkemece, tapu sicilinin aleni olduğu, vekil edenin denetim görevini yerine getirmediği, alacağın satış tarihi itibariyle muaccel hale geldiği, bu tarihten itibaren 5 yıllık sürenin dava açılmadan önce dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İleri sürülüş şekli ve dayanılan olgular çerçevesinde, davalının bu davadaki alacak isteminin, vekilin hesap verme yükümlülüğüne aykırı davranması hukuksal nedenine dayandırıldığı açıktır. Gerçekten de vekil, vekaleti iyi bir surette ifa ile yükümlüdür. (B.K. md. 390/2) Başka bir ifade ile, müvekkilin kendisine verdiği görevi özen ve sadakatle ifa etmek yükümlülüğü altındadır. Öte yandan, müvekkilin talebi üzerine, yapmış olduğu işin hesabını vermekle, her ne nam ile olursa olsun, almış olduğu şeyi müvekkile tediye etmekle yükümlüdür. (B.K.md. 392/1) Vekilin hesap verme yükümlülüğüne, üçüncü kişilerden aldığı değerler evleviyetle dahildir.

Vekilin hesap verme borcu, vekalet sözleşmesinin kurulmasıyla birlikte doğup, işin vekil tarafından yürütülmesi sırasında ve sona ermesinde de devam etmektedir. Vekilin aldıklarını geri verme borcunda muacceliyet, vekilin hesap vermesi veya sözleşme ilişkisinin bitmesi ile başlar.

Hukuk Genel Kurulunun 2011 tarih ve 2011/13-161 esas ve 2011/276 karar sayılı ilamı da bu yöndedir.)Somut olayda, davalı vekil hesap verme yükümlülüğünü yerine getirdiğini ispat edemediğinden zamanaşımının başlangıcının davalının öğrenme tarihi olarak kabul etmek gerekir. Bu durumda, davanın açıldığı tarih itibariyle yeni T.B.K.

147/5.maddelerindeki 5 yıllık zamanaşımı süresi dolmadığından işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.