Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/18268 K.2018/3021

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat... ile davacılar vekili avukat ...'in gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalının davacılardan ... tarafından bankadan çekilen 300.000,00 TL krediye kefil olduğunu, bu kefilliğe güvence olarak, protokolde yazılı olduğu üzere davalı tarafından murisleri ... aleyhine 300.000,00 TL değerinde alacak için icra takibi başlatıldığını ve taşınmazlar üzerine haciz konulduğunu, murisleri tarafından daha önceden davalı tarafa güvence olarak devredilen taşınmazın kredi taksitleri düzenli olarak ödenenmesine rağmen satıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100.000,00 TL nin temerrüt tarihi olan 29.08.2014 tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini istemiş, yargılama sırasında yapılan ıslah ile taleplerini 112.500,00 TL.'ye yükseltmişlerdir.

Davalı, 2009 yılında davacılardan ...'un kendisine ortaklık teklif etmesi üzerine ... adına kayıtlı olan şirkete fiilen ortak olduğunu, ... un piyasaya olan 80.000,00 TL borcunu 2009 yılında ödediğini, 70.000,00 TL parayı 2010 yılında sermaye olarak verdiğini, davacıların önceden söylemedikleri daha fazla borçları çıkınca 80.000,00 TL borcu dahi tek başına ödediğini, bu paralar ödenmeyecince ... 'a ait taşınmaz hissesinin kendisine 2009 yılında devredildiğini, davacıların söz ettiği kredinin 2012 yılında çekildiğini, protokoldeki maddelerin tümü dikkate alındığında taşınmazın teminat olarak verildiği iddiasının çöktüğünü savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın ıslah talebi de gözetilerek kabulü ile 112.500,00 TL'nın 29/08/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalıya güvence olarak verilen taşınmazın, kredi borcu düzenli ödenmesine rağmen haksız olarak satılması nedeniyle taşınmazın bedelinin davalıdan tahsili istemiyle eldeki davayı açmışlardır. Davalı devredilen taşınmazın kredi borcu ile ilgisinin bulunmadığını, çok daha önceden mevcut alacakları için kendisine devredildiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının karakolda verdiği beyanın 6100 sayılı HMK 199. madde gereği belge mahiyetinde olduğu, dava konusu taşınmazın, davalıya eski borçların teminatını oluşturmak üzere inançlı işlemle devredilmiş olup borcun ödendiği, davacıların murisine ait 1/2 hissesinin bedelinin davacılara ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı ...

Şube Müdürlüğünde alınan ifadesinde "... ... ben de kefil olarak 300.000,00 TL beş yıl vadeli ticari krediyi aldık. Bu krediden bana 140.000,00 TL.sini verdiler. Bunun üzerine bu şahısların bana olan borçları kapanmış oldu ve bana borçları kalmadı.

Ancak ben bankadan çekilen 300.000,00 TL.ye kefil olduğumdan ve yenişehir gıda çarşısında bulunan iş yerinin para etmediğinden dolayı da bende bulunan 23 adet ... adına düzenlenmiş 10.000,00 TL.lik senetleri güvence olarak bulundurmaktayım. Bu senetlerin fotokopilerini ibraz ediyorum. Çünkü bankaya olan borcumuz ödenmediği taktirde kefil olduğumdan dolayı bu borç benden tahsil edilecektir.

Bankaya olan borç ne zaman biterse bende bulunan bu senetleri ve dükkanın tapusunu şahıslara geri iade edeceğim..." diye beyanlarda bulunmuştur. Bu beyanlar niteliği itibariyle mahkeme dışı ikrar olup davalıyı bağlasa da takdiri delil niteliğindedir. Hal böyle olunca, davacılar iddiasını tanık dahil her türlü delil ile ispatlıyabilir.

Mahkemece, davalının mahkeme dışı ikrar niteliğindeki beyanları da gözetilerek tarafların tüm delilleri toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.