Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/18857 K.2019/6197

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 03.07.2018 tarihinde davalı bankadan kullandığı 5.000,00 TL tutarlı kredinin kalan borcunun, 22.04.2009 tarihli başka bir kredi ile kapatıldığını, ödeme yapıldığı halde banka çalışanı ... isimli kişinin bu parayı zimmetine geçirdiğini, bankanın muacceliyet ihtarnamesi göndermesi üzerine zimmet olgusunun ortaya çıktığını, halen bankaya borçlu göründüğünü ileri sürerek; 03.07.2008 tarihinde kullandığı kredi nedeniyle bankaya borçlu olmadığının tespitine karra verilmesini istemiştir.

Davalı banka vekili, şube personeli dava dışı ...'un şube müşterilerinden bir kısmı ile borç alacak ilişkisi bulunduğunu, bu kişinin müşteri hesaplarından usulsüz işlemler yaptığı soruşturma dosyalarında tespit edilmiş olsa da, bazı işlemler yönünden bunun tespit edilemediğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, nisbi harca tabi olup, mahkemece, davalının harçtan muaf olduğundan bahisle karar yerinde harç alınmasına yer olmadığına denilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmeyip hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 md. gereğidir.