Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/22435 K.2019/12906

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalı ile arasında imzalanan ... hizmetleri protokolü uyarınca ... yardımları ... tarafından karşılanan kişilere ... hizmeti sunduklarını, bu hizmetlerin bedelinin süresinde davalıya fatura edildiğini, faturaların zamanında incelenip ödeme yapılamadığından ödemelerin avans şeklinde verildiğini, ...'nın 3 ayda tamamlaması gereken işlemleri en az 7-8 ay sürdürdüğünü, genellikle 1 yılı aştığını, davalının yapması gerekli incelemeyi süresinde tamamlayarak ödeme yapmadığını ve kusuruyla sebebiyet verdiği durumuna kendi genelgesine aykırı hareket ettiği halde faiz kesintisi yaptığını belirterek davalı kurumun ...

Sisteminden Şubat-Mart 2012 ile Şubat 2013 tarihinde kesilen faturalar ile 2012-2013 yılı acilde yapılmaması gereken işlem ve tedavilere ait faturaların geç incelenmesi sonucu haksız kesilen toplam 285.552,05 TL'lik kesintinin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 275.161,06 TL alacağın dava tarihi olan 23/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince mahkemece, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

HMK'nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK'nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün birbirine uyumlu olması gerekir.

Somut olayda, kısa kararın verildiği duruşma tutanağında, “Davanın kısmen kabulü ile 277.205,27 TL alacağın dava tarihi olan 23/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,” şeklinde karar verildiği belirtilmiş ve hüküm böylece tefhim edilmiş olmasına rağmen, gerekçeli kararda, “Davanın kısmen kabulü ile.

275.161,06 TL alacağın dava tarihi olan 23/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,” şeklinde hüküm kurulduğu, böylelikle kısa kararda davanın 277.205,27 TL’lik kısmının kabulüne karar verilmişken, gerekçeli kararda 275.161,06 TL’lik kısmın kabul edildiğine yönelik hüküm kurulması suretiyle duruşma tutanağına geçirilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında aykırılık yaratıldığı anlaşılmıştır.

Bu husus, az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm fıkrasının birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup mahkemece, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar ve hüküm fıkrası arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulması gereklidir.

2-Bozma nedenine göre davacı ve davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.