Davacı, 29.05.2012 tarihinde dava konusu otomobili satın almış olduğunu, dava konusu otomobilde kısa süre içerisinde kapı kilitlerinde, autostop özelliğinde, şanzıman sisteminde, araç içi deri aksamlarında, klima sisteminde ve yakıt deposunda ortaya çıkan arızalar nedeniyle servise başvurulmak zorunda kalındığını, dava konusu aracın ayıplı bir ürün olduğunu ileri sürerek sözleşmenin iptali ile araç için ödenmiş olan bedelin iadesine karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.
Mahkemece; davanın kabulü ile, dava konusu ... plakalı, ... Marka 2012 model ... şasi nolu aracın satıcıya iadesine, Araç bedeli olan 59.000,00 TL'den değer kaybı olan 5.500,00 TL'nin mahsubu ile bakiye 53.500,00 TL'nin 01/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, eldeki dava ile ayıp nedeniyle sözleşmeden dönerek ödemiş olduğu bedelin iadesini talep etmiş, mahkemece tüm deliller toplanmak ve teknik bilgi gerektiren hususlarda bilirkişi görüşü de alınmak suretiyle davanın kabulü ile dava konusu ürünün davalıya iadesi ile aracın satış bedelinden kullanıcı elinde oluşan değer kaybının mahsubu neticesi bakiye bedelin 01.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir. Ne var ki; davaya konu malın davacı tarafça davalılara iadesi gerçekleşmeden bu alacağı için faiz istemesi mümkün değildir. Mahkemece, dava konusu malın davalıya iade tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
3-Yine mahkemece, hüküm fıkrasının üç numaralı bendinde “Davanın mahiyeti gereği harç alınmasına yer olmadığına,” hükmü kurulmuş ise de, Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulanan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 73. maddesinin 2. fıkrasında tüketiciler tarafından açılan davaların harçtan muaf olduğu belirtilmiştir. Ancak, satıcı ve ithalatçı konumunda olan davalılar bakımından bu tür bir harç muafiyeti olmayıp, davalılar harçtan sorumlu olacağından kabul edilen miktarlar üzerinden hesaplanacak harcın davalılardan tahsili ile hazineye irat kaydına karar verilmesine gerekirken davalılar aleyhine harca karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
4-Yine mahkemece, hüküm fıkrasının beş numaralı bendinde “Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre alınması gerekli 6.840,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,” hükmü kurulmuş ise de, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ...Ü.T. 13/1. maddesi gereğince kabul edilen değer üzerinden hesaplanan vekalet ücretinin 6.235,00.-TL olması gerektiği anlaşılmaktadır.
Kendisini vekil ile temsil ettiren davacı yararına yukarıda yer verilen Tarifenin ilgili hükmü gereğince, yine bu tarifenin üçüncü kısmında gösterilen oranlar üzerinden hesaplanan vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, değinilen bu yönler gözardı edilerek fazla vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
5-Yine mahkemece, davacının talebi sözleşmenin iptali ile araç için ödenmiş olan bedelin iadesi konulu bu davada, gerekçede de ifade edildiği üzere, talep edilen bedelden bilirkişice tespit edilen değer kaybı olan 5.500.00 TL’nin mahsup edilmek suretiyle iadesine denilmek suretiyle esasen kısmen kabul kararı verilmişken, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesine göre;
“(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10uncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.
(2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” hükmü gereği reddedilen kısım için yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davalı ... lehine 900,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Ne var ki, yukarıda 2.,3., 4. ve 5. bentlerde gösterilen bu yanlışların düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılması gerekmeyip hükmün düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.
SONUÇ. Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların 2., 4. ve 5. bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle gerekçeli kararın hüküm başlıklı bölümünün ikinci bendinde yer alan “..01/06/2012 tarihinden itibaren..” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “iade tarihinden itibaren” ibaresinin yazılmasına,
üçüncü bentte açıklanan nedenlerle gerekçeli kararın hüküm başlıklı bölümünün üçüncü bendinde yer alan “Davanın mahiyeti gereği harç alınmasına yer olmadığına,” cümlesinin hükümden çıkarılarak yerine “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Harçlar Tarifesi gereğince kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan 3.654,50-TL nispi karar ve ilam harcının davalılardan tahsili ile hazineye irat kaydına, dördüncü bentte açıklanan nedenlerle gerekçeli kararın hüküm başlıklı bölümünün beşinci bendinde yer alan “..6.480,00...” rakamlarının hükümden çıkarılarak yerine “6.235,00” rakamlarının yazılmasına,
beşinci bentte açıklanan nedenlerle gerekçeli kararın hüküm başlıklı bölümünün beşinci bendinden sonra gelmek kaydıyla “Davalı ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlükte olan AAÜT’ye göre reddedilen kısım için hesaplanan 900,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak bu davalıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde davalılara ayrı ayrı iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.