Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/25317 K.2019/8652

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının ... şubesinde bulunan maaş hesabına bloke koyarak kesinti yapmakta olduğunu, kesintinin aleyhine herhangi bir icra takibi olmadan yapılmasının yasal olmadığını ileri sürerek; maaşına konulan blokenin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Karar ve ilam harçları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323. maddesinde yargılama giderleri arasında gösterilmiş olup, kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir (m.326) .

Karar tarihinde yürürlükte olan 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73/2. maddesine göre "Tüketici mahkemeleri nezdinde Bakanlık, tüketiciler ve tüketici örgütleri tarafından açılan davalar 2/7/1964 tarihli 492 Sayılı Harçlar Kanunununda düzenlenen harçlardan muaftır.” Aynı Kanun'un 3.maddesinde ise tüketici ve tüketici işlemi tanımlanmış olup buna göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi;

mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekalet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

Belirtilen kanun maddelerine göre davanın reddi halinde başvuru ve maktu karar ve ilam harcının HMK m.323 hükmü gereği davacıya yükletilmesi gerekir. Ancak somut olayda uyuşmazlık, tarafların arasındaki tüketici kredi sözleşmesine ilişkin olup, davacı mesleki veya ticari amaçlarla hareket etmeyen tüketici konumunda olduğundan harçtan muaftır.

Dosyada davacı tarafından başlangıçta 29,20 TL başvuru harcı ile 29,20 TL maktu karar ve ilam harcı yatırıldığının anlaşılmasına göre mahkemece davacının harçtan muafiyetine rağmen alınan harcın iadesine karar verilmesi gerekirken bu hususun gözardı edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı sebebidir.

Ancak bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK m.438/7 hükmü gereği kararın "harç başlangıçta peşin olarak alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına" şeklindeki 2.maddesinin "Davacı tüketici harçtan muaf olduğundan 29,20 TL başvuru harcı, 29,20 TL maktu karar ve ilam harcı olmak üzere başlangıçta alınan toplam 58,40 TL harcın talep halinde davacıya iadesine "şeklinde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.