KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2016/25699 E., 2016/21576 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Kasım 2016
- Mahkemesi
- Tüketici Mahkemesi
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, davalı banka tarafından dosya masrafı ve komisyon adı altında 4.500 TL kesinti yapıldığını ileri sürerek yapılan bu kesintinin dava tarihinden itibaren avans faizi ile tahsilini istemiş, 25.04.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 39.028,94 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile 9.028,94 TL'nin 4.500 TL sine dava tarihinden, bakiye 4.528,94 sine ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, eldeki davada davalı bankadan kullandığı konut kredisi nedeniyle haksız yere alınan 9.028,94 TL masrafın davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de davalı banka bilirkişi raporu sonrasında davacıya 09.10.2009 tarihinde 4.500 TL masraf iadesi yapmıştır. Ayrıca davalı bilirkişi raporuna itiraz dilekçesiyle 1.801,68 TL tutarında kesinti yapılmadığını belirtmiştir. Hal böyle olunca mahkemece, davalının 4.500 TL ödeme miktarı ve 1.801,68 TL masrafa itirazı dikkate alınarak ek bilirkişiden rapor alınıp sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve değerlendirme sonucu karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2016/25699, K. 2016/21576, 17 Kasım 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama