Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/26054 K.2019/12070

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tarafından aleyhinde ...

3. İcra Müdürlüğü’nün 2014/7852 (eskisi 2006/9157) esas sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlatıldığını, alacaklı vekili ile 12.06.2009 tarihinde dosya borcu konusunda anlaştığını, tarafların protokolü birlikte imza altına aldığını, borç hesabının 5.502,00 TL olarak belirlendiğini, hatta faizlerden vazgeçildiği ve senetlerin icra dairesinden alınmak istenmesi durumunda harcın borçluya ait olacağının belirlendiğini, protokole istinaden ödemelerini yaptığını, borcunun bittiğini düşünerek dosya takibini bıraktığını, alacaklı vekili tarafından da uzun süre işlem yapılmadığı için icra dosyasının işlemden kaldırıldığını,

daha sonra icra dairesinden yenileme emri aldığını, aracına haciz ve yakalama mahrumiyeti konulduğunu, alacaklı vekili tarafından yapılan ödemelerin gününde değil de topluca sonradan dosyaya bildirildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak, ... 3. İcra Müdürlüğü’nün 2014/7852 Esas sayılı dosyası nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, davalının kötüniyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 1.100,00 TL'ye ilişkin davacının borçlu olmadığının tespitine, davacı ve davalının icra inkar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir. 1-Davalı, katılma yoluyla temyiz talebinde bulunmuş olup, davacının temyiz dilekçesini 8.9.2016 tarihinde tebliğ almış, temyiz dilekçesini ise yasal 10 günlük temyiz süresi aşılarak 20.9.2016 tarihinde verdiği anlaşılmakla, davalının temyiz talebinin süre aşımı nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı HMK’nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK’nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir.

Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece kararın gerekçe kısmında davacının, davalıdan 1.100,00 TL alacaklı olduğunun, davacının davalıya bu miktar kadar fazla ödeme yaptığı belirtildiği halde hüküm kurulurken davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya 1.100,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilerek hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi gereğince hükmün bozulmasını gerektirmiştir. 3-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.