Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/2817 K.2017/6791

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... İnş. San. Ve Tic. AŞ vekilleri avukat ..., avukat ... ... ... ile davacı vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, avukat olduğunu, davalı şirketin vekilliğini üstelenerek bir takım dava dosyalarını takip ettiğini, davalı şirketin 27/01/2009 tarihinde dava dosyalarının başka bir avukat tarafından takip edileceğini bildirdiğini, bunun üzerine vekillik görevinin Avukatlık Kanununun 172. maddesi uyarınca sona erdiğini, avukatlık ücretinin ödenmesi için keşide edilen ihtarnamelerden sonuç alınamadığını, yapılan ödemelerin takip edilen başka işlere mahsuben yapıldığını belirterek 100.000,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı avukatın aylık sabit ücretle çalıştığını, aylık ücretlerinin ödendiğini ve buna ilişkin makbuz aldığını, davacının başka bir ücret talebinde bulunmadığını, davalı şirketin davacı avukatın takibindeki dosyaların başka bir avukat tarafından takip edileceğini bildirmesi üzerine taraflar arasında teslim tutanaklarının düzenlendiğini, davacı avukatın bu dosyalarda ilgili mahkemelere vekillikten çekilme dilekçesi vereceğini taahhüt etmesine rağmen vekillikten çekilmediğini, davacının dosyalara sonradan katılan avukata muvafakat etmiş olduğunu, davacı tarafa ödemeler yapıldığını, borcun bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı eldeki dava ile davalı şirketin vekilliğini yürüttüğü dava dosyalarında vekalet ücretinin ödenmediği gerekçesi ile 100.000,00 TL'nin şirketten tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının takip ettiği dosyalar üzerinde %10 vekalet ücreti hesaplanmış ve 5.350 TL mahsup edilerek 147.418,11 TL davacın alacağı olduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

Oysa ki bilirkişi raporu incelendiğinde, davacı ve davalı şirket arasında kurulan sözleşme ilişkisinin niteliği, ne şekilde kurulduğu, sözleşme ilişkisinin sona ermesinin hukuki niteliği konusunda yeterli değerledirme yapılmadığı gibi davacının talep edebileceği vekalet ücreti ve davalı tarafından yapılan ödemelerin nitelikleri, mahsup edilecek miktarın belirlenmesi ve varsa davacının sonuç olarak isteyebileceği vekalet ücreti tutarının ne olması gerektiği hususunda raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, konusunda uzman bilirkişi heyetinden tarafların iddia ve savunmaları, tarafların sunmuş olduğu belgeler ve tarafların itirazlarının da ayrı ayrı değerlendirme konusu yapılmak suretiyle taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.