Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/5366 K.2018/6468

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, yaptıkları ihale ile davalıyla hizmet alım sözleşmesi imzalamaları üzerine bakanlıkları bünyesinde davalı tarafından çalıştırılan dava dışı işçiye ödemek zorunda kaldıkları 2.480,81 TL işçilik alacağının ödeme tarihi olan 20/09/2013 'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 5.858,94 TL işçilik alacağının ödeme tarihi olan 24/01/2014 itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte olmak üzere toplam 8.339,75 TL'nin ödeme ve mahsup tarihlerinden itibaren işleyecek faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile; 2.480,81 TL’nin ödeme tarihi olan 20/09/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 5.858,94 TL nin ödeme tarihi olan 24/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, hizmet alım ihalesinin davalı tarafından üstlenildiğini, ihale şartnamesine göre, davalı yüklenicinin çalıştırdığı işçilerin iş hukukundan doğan her türlü işçilik hakları ile ilgili tazminatlarından ve ücretlerinden sorumlu olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış olup, dava dışı işçinin işçilik tazminatları ve ücret alacaklarının tahsili için açtığı dava sonunda hesaplanan tazminatın ve ücret alacağının eldeki davanın tarafı olan davacıdan tahsiline karar verildiği ve icra takibi sonunda da, davacı tarafından ödendiği ihtilafsızdır.

Dava, asıl işveren davacı Bakanlığa karşı davalı şirket tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldıkları işçilik alacaklarının rücuen tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava dışı işçiye ödenen kıdem tazminatı alacağından tarafların ne oranda sorumlu olduklarına ilişkindir.

Somut olayda davacı, dava dışı işçiye ödemek zorunda kaldığı işçilik alacaklarının, bu işçiyi son alt işveren olarak çalıştırmış olan davalı alt işverenden tahsilini istemiş ve mahkemece davacının talep edebileceği alacağın tamamından son alt işveren olması nedeniyle davalının sorumlu olduğu yönünde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Fakat son alt işverenin alacağın tamamından sorumlu tutulamayacağı, dava dışı diğer alt işverenlerin her birinin dava dışı işçiyi çalıştırdığı dönemi kapsayan kısmından sınırlı sorumlu olacağı, dava dışı işçinin davalı ve dava dışı diğer alt işverenler işçisi olarak çalıştığı süre bir yıldan az olsa bile işçiyi çalıştırdığı süre ile orantılı olarak kıdem tazminatının bu alt işverenlerden tahsiline karar verilmesi gerektiği ve ayrıca işçilik alacakları davası neticesinde davacının ödediği yargılama ve icra takibi giderleri ile faiz ve vekalet ücreti yönünden de davalıya rücu edilecek işçilik alacağı miktarına göre bir oranlama yapılarak

davacının davalıdan bu alacağını da talep edebileceği gözetilerek yapılacak inceleme sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.