Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/6208 K.2017/10183

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, taşınmazının satışı için davalıya vekaletname verdiğini ancak davalının kendisine haber vermeksizin, çok düşük bedelle taşınmazı tapuda kendi eşine sattığını, bu şekilde vekaleti kötüye kullandığını ileri sürerek, ıslahen taşınmazın satış tarihindeki değeri olan 20.282.122.400 TL (Eski TL)’nin davalıdan faiziyle tahsilini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

818 sayılı (mülga) Borçlar Kanunu’nun 135/II. Maddesinde, “Borç bir senette ikrar edilmiş veya bir hüküm ile sabit olmuş ise yeni müddet daima on senedir.” düzenlemesine yer verilmiştir. Borcun karara bağlanmasında zamanaşımını düzenleyen 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 156/2. fıkrasında da “Borç bir senetle ikrar edilmiş veya bir mahkeme ya da hakem kararına bağlanmış ise, yeni süre her zaman on yıldır.” denilerek aynı düzenleme sürdürülmüştür.

Öte yandan 11.4.1940 tarih 1939/15 Esas, 1940/70 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, “Temyiz Mahkemesi hüküm ile tebliğ arasında on sene veya daha ziyade bir müddet geçmiş olduğunu öğrenmişken ilamı tasdik yahut esasa müteallik noktalardan nakzedemez.

Onun için temyiz dairesi hükümden sonra müruruzamanın vaki olduğunu hüküm ile tebliğ tarihlerine göre varit görürse ilamın esası hakkında tetkikata girişmeyip şayet diğer taraftan müruruzamanı kat eden tediye ve saire gibi tahkika muhtaç sebepler ileriye sürülürse bunlar mahkemece tahkik ve tetkik olunmak üzere ilamı bozması lazımdır.” denilerek hükmün zamanaşımına uğraması halinde hangi hususların inceleneceği ve ne yönde karar verileceği açıklanmıştır.

Somut olayda karar 04.05.2004 tarihinde verilmiş, hüküm temyiz eden davalıya 11.11.2015’de tebliğ edilmiştir. Karar tarihi ile tebliğ tarihi arasında 10 yıldan fazla zaman geçmesi nedeniyle 6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5’inci maddesinin 1’inci fıkrasının yollamasıyla uyuşmazlık konusu olaya uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun m.135/II hükmü ile 15/70 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ilâm zamanaşımına uğramış olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.