Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2017/1963 K.2020/198

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ve davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, mecburi hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan Türk Silahlı Kuvvetlerinden ilişiği kesilen davalı hakkında TSK Personelinin Öğretim, Eğitim ve yetiştirme masraflarının tespitine dair yönetmelik gereğince 116.816,70 TL masraf hesap edilmiş olduğunu, ödeme yazısı tebliğ edilen davalının herhangi bir ödemede ve taksitlendirme talebinde bulunmamış olduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 116.816,70 TL tazminat alacağının zararın oluştuğu tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu 19.044,53 TL alacağın 15.05.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ayrıca bu miktarın 15.05.2012 tarihine kadar işlemiş faizi olan 10.160,37 TL'nin de davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin isteğinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle ileri sürülen temyiz sebeplerine göre davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-03.06.2012 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 6318 sayılı Askerlik Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 47. maddesiyle 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu’nun 112. maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik uyarınca muvazzaf subay ve astsubayların mecburi hizmet süresi 15 yıldan 10 yıla indirilmiştir. Mahkemece davalının mecburi hizmet süresi davalının malulen emekliye ayrıldığı tarih itibariyle yürürlükte olmadığı gerekçesiyle 15 yıl kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

Dava tarihinden sonra yürürlüğe giren davalı lehine getirilen bu yasal düzenlemeye göre davalının mecburi hizmet süresinin 10 yıl olarak kabulü ile buna göre karar verilmesi gerekirken 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu’nun 112. maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik uyarınca mecburi hizmet süresinin 10 yıl yerine 15 yıl kabul edilerek karar verilmiş olması hatalı olup, bozmayı gerektirir.