Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2017/2979 K.2017/3274

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...'nın... Memursen Projesinden 09.04.2009 tarihinde imzaladığı sözleşme ile konut satın aldığını, sözleşmede teslim süresinin 30 ay olarak belirlendiğini, buna göre 09.10.2011 tarihinde teslim edilmesi gereken konutun teslim edilmediğini ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 800,00 TL'nin davalıdan tahsilini istemiş; bilahare ıslah ile dava değerini 8.082.26 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile 622,50 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, eldeki dava ile geç teslim nedeni ile uğranılan kira kaybı alacağı olarak ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 800 TL'nin davalıdan tahsilini istemiş, bilahare ıslah sureti ile talebini 8.082,26 TL'ye çıkarmış. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 13. maddesinde “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” hükmü yer almaktadır.

Buna göre; mahkemece, yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına kabul edilen 622,50 TL üzerinden hesaplanacak vekalet ücretinin, AAÜT’nin 13/2 maddesi uyarınca hükmedilen vekalet ücretinin kabul edilen miktarı geçemeyeceği öngörüldüğünden, davacı yararına 622,50 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davacı yararına 74,70 TL vekâlet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMUK’un 438/7 maddesi gereğidir.