KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2017/4996 E., 2019/3571 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2019
- Mahkemesi
- ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükme karşı davalı avukatınca yapılan istinaf başvurusu sonunda, başvurunun esastan reddine dair verilen kararın davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'ün gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı avukat, davalıyı vekil olarak temsil ettiğini, görevini özenle yerine getirmesine rağmen haksız olarak azledildiğini ileri sürerek hakettiği vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, hakedilen vekalet ücretinin ödendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 64.266,08 TL'nin davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, alacağın 5000,00 T'sine dava tarihinden 59.266,08 TL'sine ıslah tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir.
İlk derece mahkemesinin kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.
... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi, Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra savunmanın genişletilemeyeceğini bu nedenle davalının ileri sürdüğü azil nedenlerinin dikkate alınmadığını belirterek mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri kapsamında davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.
... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2017/4996, K. 2019/3571, 20 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama