Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2019/2167 K.2019/5920

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının yapımını üstlendiği binadaki 51 nolu dairenin satımı konusunda davalı ile 06.11.2007 tarihli sözleşme yaptığını, sözleşmeye göre dairenin 31.12.2011 tarihinde tamamlanarak devredileceğinin kararlaştırıldığını, daire bedelinin taksitler halinde davalıya ödendiği halde davalı şirketin sözleşme ile tescilini vaad ettiği taşınmazlar üzerinde 3. kişiler lehine tasarruf işlemleri yaptığı ve bu işlemler çerçevesinde birden fazla bankaya ipotek vermek suretiyle borçlandığı, tescil edimininin ifasının imkansızlaştığını, davalı tarafından davaya konu dairenin devredilmediğini ileri sürerek,

davalıya ödenen toplam 26.015 Euro’nun dava tarihindeki ...

Bankası kuru karşılığı 61.473,44 TL’nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile (iade talep tarihinden itibaren temerrüt tarihinden itibaren) davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslahla; yabancı para (26.045 Euro döviz) üzerinden bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizle ödenmesine ve dairenin teslim (vade) tarihi olan 31.12.2011 tarihinden itibaren temerrüt faizi uygulanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 61.107,18 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, taşınmaz satış sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının davadan önce davalıyı temerrüde düşürdüğü ispat edilemediği gerekçesiyle alacağa dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmıştır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 117. Maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu ancak alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Muaccel hale gelmiş bir borçtan dolayı alacaklının herhangi bir ihtarı yok ise anılan yasa maddesi uyarınca faize ancak dava veya takip tarihinden itibaren hükmedilmesi gerekir. İhtarın temerrüt oluşturabilmesi için alacak miktarının açıkça gösterilmesi ve ödeme talebinde bulunulması gerekir. Aksi takdirde ihtar temerrüde esas alınmaz.

Dava konusu olayda davacı, davalıya gönderdiği 20.02.2013 tarihli ihtar dilekçesinde 22.025,00 Euro’nun ihtarnamenin ulaştığı tarihten itibaren 3 gün içerisinde ödemesini istemiştir. Bu durumda davalı 22.025,00 Euro için (52.045,00 TL) 01.03.2013 tarihinde temerrüde düşmüştür Öyle olunca, mahkemece, alacağın 22.025,00 TL’si için temerrüt tarihi olan 01.03.2013 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Mahkemece davanın kısmen kabulüne,reddedilen kısım üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine gereğince 750,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalıya verilmesine karar verilmiş ise de; davalı taraf, davada vekil ile kendisini temsil ettirmemiştir. Bu halde mahkemece davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmiş olması hatalıdır.

Ayrıca, Mahkemece gerekçeli karar başlığında dava tarihinin yanlış yazılması da hatalı olmuştur. Söz konusu hatalar usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.