Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2019/642 K.2019/5429

......

Davacı, sahibi olduğu gayrımenkulün yıkımı ve yeniden yapımı için dava dışı müteahhit ile yapılan sözleşme gereğince müteahhidin belirlediği davalı bankadan 100.000,00 TL konut kredisi kullandığını, çekmiş olduğu kredilerin taksitlerini zamanında ödemesine rağmen davalı bankanın krediyi kendisine veya müteahhide ödemediğini, davalı bankanın kendisine ödemeyip uhdesinde tuttuğu para için kendisinden haksız olarak faiz tahsil ettiğini, paranın kendisine veya müteahhide ödenmemesi nedeniyle bankanın faiz talep etmesinin mümkün bulunmadığını ileri sürerek kredinin ödeme zamanına kadar olan faiz ve masraflarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşme kapsamında verilen davacının talimatı doğrultusunda müteahhit firmaya hakediş oranında talep edilen toplamda 81.000,00 TL ödeme yapıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

İlk derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

.........Dairesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

....... Dairesinin kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

6763 sayılı yasa ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 1. madde uyarınca, aynı kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2018 tarihinden itibaren tarihinden itibaren 47.530,00 TL’na çıkarılmıştır. Davacı tarafından ödenen faiz miktarı ve kredi nedeniyle yapılan masraflar toplamı alınan bilirkişi raporu ile 14.604,31 TL olarak tespit edilmiş olup, davacı tarafından temyize konu edilen bu miktar, karar tarihi (20.11.2018) tarihi itibarıyle 47.530,00 TL’nı geçmediğinden HMK.nun 362/1-a maddesi gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

......