Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/11681 K.2012/4283

TÜRK CEZA KANUNU (5237) Madde 109

TÜRK CEZA KANUNU (5237) Madde 103

"İçtihat Metni"ÖZET: AYNI KATILAN MAĞDUREYE KARŞI ÇOCUĞUN NİTELİKLİ CİNSEL İSTİSMARI SUÇUNDAN KOVUŞTURMA YAPILMASINA YER OLMA­DIĞINA DAİR EK KARAR VERİLİP, CİNSEL AMAÇLI OLARAK HÜRRİYETTEN YOKSUN BIRAKMA SUÇUNU İŞLEDİKLERİNDEN BAHİSLE TCK’NIN 109/1, 3B-F, 5 VE 53. MADDELERİNİN UYGULANMASI İSTEMİYLE DÜZENLENEN VE SANIK HAKKINDA CİNSEL SUÇTAN VERİLMİŞ OLAN, YUKARIDA AÇIKLANAN KOVUŞTURMAYA YER OLMADIĞINA DAİR KARARA İŞARET OLUNAN İD­DİANAMENİN SUÇ BÖLÜMÜNDE ZUHULEN “ÇOCUĞUN NİTELİKLİ CİNSEL İSTİSMARI” SUÇUNUN YAZILI BULUNMASI BU SUÇTAN DAVA AÇILDIĞI ANLAMINA GELMEYECEĞİNDEN BAHSEDİLEN KOVUŞTURMAYA YER OL­MADIĞINA DAİR EK KARAR GÖZETİLEREK HÜKÜM KURULMALIDIR.

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar Ülkan, Haydar ve Navruz’un yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair (Ankara Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesi)’nden verilen 21.07.2009 gün ve 2008/219 Esas, 2009/229 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’ndan tebliğname ile Daireye gönde­rilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Ülkan hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24.07.2007 tarihli ve 2007/131965 sor. sayılı kararı ile şüpheli sıfatıyla 15.06.2007 suç tarihi itibarıyla katılan mağdure Sevim’e karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair Ek Karar verildiği,

aynı tarih, aynı soruşturma numaralı, 2007/26926 Esas, 2007/15986 sayılı id­dianame ile sanıklar Ülkan, Navruz ve Haydar haklarında aynı suç tarihi itibarıyla adı geçen mağdureye karşı cinsel amaçlı olarak hürriyetten yoksun bırakma suçunu işlediklerinden bahisle TCK’nın 109/1, 3b-f, 5 ve 53. mad­deleriyle kamu davası açıldığı ve bu iddianamede sanık Ülkan hakkında cinsel suçtan verilmiş olan, yukarıda açıklanan kovuşturmaya yer olmadığına dair karardan da söz edildiği, ancak iddianamenin suç bölümünde zuhulen “ço­cuğun nitelikli cinsel istismarı” suçunun yazılı bulunduğu,

davaya ilk olarak bakan Ankara Onaltıncı Asliye Ceza Mahkemesi’nce “sanıklara atılı suçun niteliği ve iddianamedeki maddi olayın anlatış biçimine göre sanıkların ey­lemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 103/1-a, 2, 3, 4. maddelerindeki suçu oluş­turacağı” belirtilerek ağır ceza mahkemesinin görevli olacağından bahisle gö-revsizlik kararı verilip dosyanın Ankara Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderildiği,

Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesi’nce de sanıklar hakkında ço­cuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan yargılama yapılarak beraat kararı verildiği anlaşılmakla, asliye ceza mahkemesi görevsizlik kararı ve ağır ceza mahkemesinin hükmünde yukarıda bahsedilen kovuşturmaya yer olmadığına dair Ek Karar gözönüne alınmadan ve bu husus ağır ceza mahkemesince değerlendirilmeden yargılama yapılarak yazılı şekilde hükme varılması,