Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/12219 K.2013/6598

Fuhuş suçundan sanıklar ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.04.2009 gün ve 2008/86 Esas, 2009/86 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında fuhuş suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Fuhuşa aracılık eylemlerinin mağdur sayısınca suç teşkil edeceği gözetilmeden tek suçtan mahkûmiyet hükmü kurulması ve TCK.nın 226/4. maddesinde hapis cezasıyla birlikte adli para cezası da verilmesi gerektiği halde, adli para cezasına hükmedilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında fuhuş suçundan verilen hükme ilişkin sanık müdafiin temyizine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,

Ancak,

Sabıka kaydı bulunmayan sanık ...'in ilerde bir daha suç işleyebileceği konusundaki olumsuz kanaatin ne şekilde oluştuğu açıklanıp, CMK.nın 231/6. maddesindeki diğer şartların bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerektiği, yine TCK.nın 51. maddesinde belirtilen koşullar tartışılarak bu hususta bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması yer olmadığına ve cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Fuhuşa aracılık eylemlerinin mağdur sayısınca suç teşkil edeceği gözetilmeden tek suçtan mahkûmiyet hükmü kurulması,

TCK.nın 226/4. maddesinde hapis cezasıyla birlikte adli para cezası da verilmesi gerektiği halde, adli para cezasına hükmedilmemesi,