Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/1359 K.2012/312

Irza geçme suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.03.2006 gün ve 2004/768 Esas, 2006/136 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın eylemi sonucunda 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca mağdurenin beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığı yönünde rapor alınmamış ise de; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

CMK.nın 236/3. maddesi gereği mağdur çocuklar dinlenirken yanında psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman bir kişi bulundurulmaması, mağdure 1412 sayılı CMUK döneminde dinlendiği ve mahkeme tarihinde reşit olduğundan ve bu hak kaybının telafisi mümkün olmadığı, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulmuş ise de;

sanığın üzerine atılı ırza geçme suçuna ilişkin düzenleyen 5237 sayılı kanun uyarınca verilen hükmün lehe olması nedeni ile bu hususlarda bozma isteyen tebliğnamedeki düşüncelere iştirak edilmemiştir.