Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/13737 K.2013/10962

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda.

TCK.nın 31/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.07.2009 gün ve 2009/212 Esas, 2009/339 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: 5395 sayılı Kanunun 35. maddesinde suça sürüklenen çocuklar hakkında alınacak sosyal inceleme raporu da gözetilerek,

işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiile ilgili davranışlarını yönlendirme yetenenin mahkeme tarafından takdir edileceği hükme bağlanmış ise de, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20. maddesinde öngörülen mahkemenin suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin belirlenmesi için adli tıp uzmanından görüş alınmasının gerektiğine ilişkin hüküm ve suç tarihinin üzerinden geçen 4 yıllık süre ile sanığın inceleme tarihinde 17 yaşı içerisinde olduğu ve geçmişe yönelik sosyal inceleme raporu alınmasının

sağlıklı bir sonuç doğurmayacağı gözetildiğinde, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığı'nın verdiği “sanığın işlediği iddia edilen cinsel istismar suçunun anlamanı bildiği ve sonuçlarını tam olarak algılayamadığı, içinde bulunduğu dönem ve yaşının küçük olmasından dolayı davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği” biçimindeki rapor yeterli görülmüş ve bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.