Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/13830 K.2013/9306

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve iftira suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Kalkandere Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.10.2009 gün ve 2009/36 Esas, 2009/76 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinden önce mağdurlar ... ile ...'a olan borcunu ödeyemeyen sanığın, olay günü taksi şoförü olan mağdur ...'le birlikte kahvehaneye gelen ... ve...'la birlikte borcun ödenmesi konusunda konuşmak üzere araca binmesinin ardından, yoldan alınan mağdurlar ... ve ...'la beraber gittikleri yerde esrarlı sigara içtiği ve borcun ödenmesi konusunda telefonla ... isimli arkadaşını arayıp getirmesini istediği,

bakır çubukların kabul edilmemesi üzerine gittikleri ...'ın babasının evinden tanık ... tarafından borca kefil olunmak suretiyle alınıp kendi evine götürülmesinden sonra adları geçen mağdurların kendisini silah zoruyla kaçırarak alıkoyduğunu iddia etmesi üzerine başlatılan soruşturma kapsamında mağdur ...'ın yapılan sorgusu neticesinde 15.10.2009 tarihinde tutuklanarak tahliye edildiği 17.11.2009 gününe kadar tutuklu kaldığı ve anılan olayla ilgili olarak mağdurlar haklarında Kalkandere Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/20 Esas sayılı dosyasında görülen ceza davasında mağdur sıfatıyla verdiği 22.05.2008 günlü mahkeme ifadesinde zorla

kaçırılmadığını ve yaptığının suç olduğunu bilerek mağdurlara iftira attığını beyan eden sanık hakkında aynı mahkemece mağdurların atılı suçlardan beraatlerine dair verilen 30.10.2008 günlü, 2008/56 sayılı ilamla suç duyurusunda bulunulduğu tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanığın mağdur ...'a yönelik eylemi nedeniyle TCK.nın 267/4. maddesi yollamasıyla TCK.nın 109/1 ve 267/1, 269/3a. maddeleri ve mağdurlar ..., ..., ... ile ...'a karşı işlediği eyleminden dolayı TCK.nın 267/1, 269/3a, 43/1-2. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,