Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/14394 K.2012/4880

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.04.2009 gün ve 2008/491 Esas ve 2009/467 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, sanığa tayin olunan ceza miktarına nazaran 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

CMK.nın 182. maddesinin 2. fıkrası gereğince genel ahlâkın gerekli kılması nedeniyle duruşma kapalı yapılsa bile hükmün, açık duruşmada açıklanacağına ilişkin aynı maddenin 3. fıkrasındaki buyurucu hükme aykırı olarak, kapalı duruşmada açıklanması suretiyle duruşmanın açıklığı ilkesinin ihlali ve bu suretle AİHS'nin 6/1. maddesine aykırı davranılması,

Uygulamaya göre de;

Sanığın birlikte gezmeyi teklif ettikten sonra minibüsten inen mağdurenin eteğini kaldırması şeklindeki eylemin mağdurenin vücudu üzerinde cinsel arzuları tatmin amacına yönelik bir davranış olmadığı ve eylemin TCK.nın 105. maddesinde öngörülen cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçelerle çocuğun basit cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması,