Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/14845 K.2012/13621

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda, atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.11.2007 gün ve 2006/273 Esas, 2007/339 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

TCK.nın 62. maddesinde takdiri indirim nedenleri sınırlı olarak sayılmamış bulunduğundan ve mahkemece dosya kapsamı nazara alınarak sanıklara verilen cezadan başkaca arttırım ve indirim yapılmasına yer olmadığına denilerek anılan maddenin uygulanmamasına karar verilmesinde herhangi bir kanuna aykırılık görülmediğinden tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerin incelenmesinde,

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesine gelince;

Sanık ...'ın, öbür iki sanık tarafından kaçırılıp kendi mallarını çaldığı düşüncesiyle darp ettikleri mağdurun yanına sanık ...'nin çağırması üzerine giderek "bak bunlar bana vurdu, seni de döverler, yerini söyle" demesi eyleminin. TCK.nın 39/2. maddesinde öngörülen, şekilde şuça yardım olarak nitelenip cezasından bu madde uyarınca indirim yapılması gerekirken, sanık ...'ın öbür sanıklarla hürriyetten yoksun bırakma suçuna ilişkin olarak mağdur üzerinde ortak hakimiyet kurmadığı gözetilmeden suçu birlikte işledikleri kabul edilerek TCK.nın 37. maddesi gereğince fazla ceza tayini,