Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/15135 K.2013/2632

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07.02.2008 gün ve 2007/205 Esas, 2008/90 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyizlerin incelenmesinde,

Sanık ... müdafiine 27.02.2008 tarihinde tebliğ olunan hükmün, CMUK.nın 310. maddesinde öngörülen kanuni bir haftalık süreden sonra 06.03.2008 havale tarihli dilekçe ile sanık ... tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, sanık ...'nın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyizin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı, iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı kararında vurgulandığı üzere,

hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği bu itibarla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince verilen cezanın miktarına göre kesin olan hükmün temyizi kabil olmadığından, sanık ...'nin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanık hakkında TCK.nın 53/1. maddesindeki bir kısım hak yoksunluklarının uygulanmaması, hapis cezasına mahkûmiyetinin kanunî sonucu olarak infaz aşamasında nazara alınması mümkün görüldüğünden ve dosya içeriğinden ve katılanların aşamalarda ki istikrarlı beyanlarından sanık ... ve ...'nın mağdureyi zorla araca bindirerek götürdükleri anlaşıldığından kanunî tanımında yer alan fiili sanık ... ile birlikte gerçekleştirdiği dolayısıyla sanık ...'nin 5237 sayılı TCK.nın 37/1. maddesi gereğince müşterek fail olarak sorumlu olması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde sanık ...'nin yardım eden olarak sorumlu tutulması aleyhe temyiz olmadığından

bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında verilecek ceza da TCK.nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılmamış olsaydı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunacak sonuç hapis cezası 2 yıldan fazla olacağından Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 04.03.2008 gün ve 2008/6-47, 2008/43 sayılı Kararında da vurgulandığı gibi yanılgılı uygulama nedeniyle bir kez daha atıfet sağlanamayacağı nazara alınarak sanık ... hakkında CMK.nın 231. maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı gözetilerek tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.