Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/15384 K.2013/6091

Konut dokunulmazlığının ihlali ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Ardeşen Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.06.2008 gün ve 2006/50 Esas, 2008/191 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin 28.06.2007 tarihli oturumda “konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden uzlaştık” beyanı karşısında, sanık hakkındaki kamu davasının CMK.nın 254/2. maddesi uyarınca uzlaşma nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek sanığın bu suçtan da mahkûmiyetine karar verilmesi,

Sanığın mağdurenin evine gidip kapıyı üzerine kilitlemesi şeklinde gerçekleşen olayda sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nın 109/1. maddesi yerine, 109/2. maddesiyle uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda mağdurenin dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilmeden 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar tartışılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 29.07.2008 gün ve