Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/15835 K.2013/12162

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama (iki kez) suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; eyleminin bir bütün halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gerekçesi ile bu suçtan mahkûmiyetine, kasten yaralama suçu nedeni ile açılan kamu davasının reddine dair Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.10.2007 gün ve 2005/351 Esas, 2007/312 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece, olay günü sanık ile eşi ... ve eşinin kardeşi olan ...'nın sanık ile mağdure ...'nin boşanma işlemlerini halletmek için bir araya gelerek birlikte Isparta Adliyesine gittikleri, ancak sanığın nüfus cüzdanını bulamaması ve otobüste düşürmüş olabileceğini söylemesi üzerine birlikte otogara gitmek için sanığa ait araca bindikleri ancak sanığın aracına aldığı mağdurları rızaları hilafına şehir dışına doğru götürmeye başladığı,

mağdurların durmasını istemelerine rağmen durmayarak yola devam etmesi üzerine mağdurların aracın el frenini çekip kontak anahtarını alarak durmasını sağladıktan sonra araçtan indikleri, daha sonra yaşanan tartışma sırasında sanığın mağdure ...'yı sürükleyip, ...'yi ise itekleyip yere düşürerek yaraladığının oluşa uygun olarak kabul edilmesi karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminden önce veya bu eylem sırasında mağdurelere yönelik bir cebir kullanmayan sanığın, mağdurelere yönelik eylemi nedeniyle TCK.nın 109/1, 109/3-e ve 43/2, mağdure ...'ye yönelik, basit yaralama eyleminde 86/2, 86/3-e maddeleri,

mağdure ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle ise TCK.nın 86/2. maddelerine göre cezalandırılması gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanunun 109/2 ve 43/2. maddelerine göre cezalandırlmasına karar verilmesi,