Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/17779 K.2013/11158

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... ve ...'ün yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.06.2009 gün ve 2009/392 Esas, 2009/691 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklara tayin olunan cezaların miktarlarına göre, sanıklar müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonara gereği düşünüldü:

Hükümlerde, sanıklar hakkında TCK.nın 35/2. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen 3'er yıl 7'şer ay 6'şar gün hapis cezaları üzerinden TCK.nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezaların 3'er yıl olarak tespiti yerine, 2'şer yıl 12'şer ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan sadece kendi alt soyları üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı, kendi alt soyları üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki vesayet ve kayyımlık yetkileri bakımından cezaların infazlarının tamamlanmasına kadar uygulanacağı gözetilmeden, 53/1-c maddesindeki hakların tamamının koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak