KÜNYE
(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/20239 E., 2012/843 K.·Karar
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2012
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.02.2011 gün ve 2008/20 Esas, 2011/28 Karar sayılı cinsel istismar suçu yönünden re'sen de temyize tabi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak,
Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, çocuk psikiyatristinin de bulunduğu kurul tarafından karar verilmesi gerekirken, usulüne uygun teşekkül etmeyen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinin 02.06.2008 tarih ve 2746 sayılı raporuna itibar edilerek karar verildiği anlaşıldığından, dava dosyasının Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristinin de bulunduğu kurul tarafından suç tarihi de nazara alınarak aradaki meşkukiyet göz önünde bulundurup mümkünse dosyadaki bilgi ve belgelerden yararlanılarak
-2-
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2011/20239, K. 2012/843, 7 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama