Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/453 K.2011/4644

Irza geçme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 08.11.2005 gün ve 2005/158 Esas, 2005/171 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığa isnat olunan konut dokunulmazlığını bozma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, 08.11.2005 tarihli mahkûmiyet hükmünden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271. sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Lehe olan hükmün tespiti sırasında her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gereğine uyulmamış ise de; temel cezanın alt sınırdan tayini, artırım ve indirimlerin ise en lehe oranlar üzerinde yapılması halinde dahi, 5237 sayılı Kanunun açıkça aleyhe sonuç doğurduğu anlaşıldığından, anılan noksanlık sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki bu nedenle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi, sanık hakkında 765 sayılı TCK.nın 31. maddesinin infaz aşamasında uygulanması mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine,

incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.05.2002 gün ve 2002/198 Esas, 2002/208 sayılı ve 07.12.2002 tarihinde infaz edildiği anlaşılan 1.454.027.200 TL ağır para cezasına ilişkin mahkûmiyeti nedeniyle, 765 sayılı TCK.nın 81/1-3. maddeleri uyarınca artırım yapılırken, 5275 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca 1 gün karşılığı 100 TL'den hesap edilerek önceki uygulama maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay olarak belirlenen hapis cezasının en fazla 14 gün artırılabileceği gözetilmeden, sanık hakkında 3 yıl 6 ay 14 gün hapis cezası yerine, 3 yıl 8 ay 5 gün hapis cezası belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,