KÜNYE
(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/476 E., 2011/335 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Eylül 2011
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın; reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların ırza geçme ve reşit olmayanın rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçları, reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilerek şikayet yokluğundan davaların düşürülmesine,
sanıkların reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkûmiyetlerine dair Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2005 gün ve 2005/496 Esas, 2005/390 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ile sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
20.10.2003 tarihli ilk hüküm sanıklardan yalnızca ... tarafından temyiz edilip, sanık ... tarafından temyiz edilmemiş olmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 5320 sayılı Kanunun o tarihte yürürlükte olan 8. maddesinin 2. fıkrasına dayanılarak mahalline değerlendirme bakımından iadesi sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olup, diğer sanık ... hakkındaki hüküm kesinleştiğinden, sanık ... hakkında son olarak kurulan hüküm hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde olduğundan, incelemenin sanık ... hakkında kurulan hükümler ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 5320 sayılı Kanunun 8/2. maddesi uyarınca dosyanın mahalline iadesi üzerine önceki hüküm ortadan kalktığı ve bunun üzerine kurulacak yeni hükmün tüm yasal unsurları taşıması gerektiği gözetilmeyerek Anayasanın 141, CMK.nın 34, 230 ve 289/g maddelerine aykırı olarak ''2003/257 Esas 2003/363 Karar sayılı karardaki gerekçe baki kalmak üzere'' denilerek gerekçesiz biçimde hüküm kurulması,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2011/476, K. 2011/335, 23 Eylül 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama