Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/5171 K.2012/2240

Cinsel taciz, kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık ... ile kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın cinsel taciz ve katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından mahkûmiyetine, katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan açılan kamu davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve hakaret suçundan beraatine; sanıklar ...,... 'ın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetlerine dair Köyceğiz Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 07.06.2007 gün ve 2007/13 Esas, 2007/112 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan-sanıklar ..., ...,... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi.

5271 sayılı CMK.nın 225/1. maddesindeki hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verileceğine ilişkin hüküm karşısında, iddianamede sanık ...'ın müdahil ...'a yönelik olarak herhangi bir yaralama eyleminden sözedilmemiş bulunmasına nazaran mahkemece sanık ... hakkında bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen kararın temyizi kabil olmadığından, ... 'ın müdahil sıfatıyla bu karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilerek bu konuda zamanaşımı süresince Yerel Cumhuriyet Savcılığınca kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında cinsel taciz ve kasten yaralama, sanıklar ...,... hakkında ise kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler, 21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olan bu hükümlerin temyizi kabil olmadığından, sanıklar ...,...,...'ın bu hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUKnın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

../..

-2-