KÜNYE
(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/782 E., 2011/4346 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Kasım 2011
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Zorla kaçırıp alıkoymaya eksik teşebbüs ve geceleyin mesken masuniyetini ihlal suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve atılı geceleyin mesken masuniyetini ihlal suçlarından mahkûmiyetine dair Kars Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.2005 gün ve 2005/177 Esas, 2005/244 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa isnat olunan geceleyin mesken masuniyetini ihlal suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, 27.10.2005 tarihli mahkûmiyet hükmünden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanık hakkında cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2011/782, K. 2011/4346, 29 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama