Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/8053 K.2012/11683

Fuhuş suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.09.2007 gün ve 2007/400 Esas, 2007/391 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşu kabul edilen fuhşa aracılık eyleminin mağdur sayısınca suç teşkil edeceği, ayrıca aynı mağdureye karşı zincirleme olarak gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle de hakkında TCK.nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini ve adli sicil kaydına esas İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/33 Esas ve 2003/1161 Karar sayılı ilamı nedeniyle mükerrir olduğu gözetilmeyerek sanık hakkında TCK.nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında TCK.nın 227/2. maddesine göre 2 yıl 6 ay hapis cezası ile birlikte hükmolunan 50 tam gün adli para cezası, aynı Kanunun 52. maddesi ile günlüğü 20 TL'den belirlenirken, hesap hatası sonucu adli para cezasının 1000 TL yerine, 2500 TL olarak hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan adli para cezasının belirlenmesine ilişkin bölümdeki “...2500...” ibareleri çıkarılarak, yerlerine “...1000...” rakamının yazılması ve 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkartılarak,