Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/8432 K.2012/8615

Fuhuş suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın atılı suçtan mahkûmiyetlerine, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında atılı suçlardan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.11.2008 gün ve 2007/875 Esas, 2008/1178 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ... ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olduğu, temyiz taleplerinin itiraz olarak kabul edilerek merciince de itirazların reddine karar verildiği anlaşıldığından, incelemenin sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında kurulan hükümler ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıkların kasten işlemiş olduğu suçlardan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak TCK.nın 53/1-c maddesindeki haklardan kendi alt soyları yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, aynı haklardan kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerekirken, kendi alt soyu dışındakileri ayrı tutmaksızın 53/1.c maddesindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiin, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hükümlerde yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin uygulamasına ilişkin bölüm hükümlerden çıkartılarak,