Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/8561 K.2012/10019

Basit cinsel saldırı, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından katılan sanık ... ile mala zarar verme suçundan sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; ...'ın mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları ile değişen suç vasfına göre kasten yaralama suçundan, ...'ın atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.10.2008 gün ve 2008/13 Esas, 2008/514 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adli emanetin 2007/748 sırasında kayıtlı eşyalar hakkında mahkemesinden her zaman bir karar alınması mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiz incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından, katılan sanık müdafiin mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUKnın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;

Daha önceden sanığa iftiradan mahkûm olan mağdurenin aşamalardaki çelişkili anlatımları, sanığın kararlılık taşıyan savunmaları ve tüm dosya içeriğinden mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarını işlediğine dair şüpheden öte, savunmasının aksine kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilerek sanığın bu suçlardan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,