Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/9178 K.2012/4828

Irza geçme suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2008 gün ve 2008/112 Esas, 2008/167 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 11 yaşından küçük mağdureyi metruk eve götürmesi ile ilgili kaçırıp alıkoyma suçundan zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür .

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Teşebbüs hükmünün uygulanabilmesi için eylemin yapıcı davranışlarına başlanmış olması tek başına yeterli olmayıp açıklanabilir ve kabul edilebilir engel bir neden bulunmasının zorunlu olduğu, şayet ciddi bir engel mevcut değilse, sanık lehine olan maddenin uygulanması gerektiği, olayda ise Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 12.08.2005 tarihli raporundan mağdurede bu olay nedeniyle meydana gelmiş olan arazların livata suretiyle ırza geçme, ırza geçmeye teşebbüs ya da tasaddi sırasında husule gelmiş olup olmayacağının tıbben belirlenmesinin mümkün olmadığının belirtilmesi,

sanığın penisini mağdurenin anüsüne sokmaya çalıştığı sırada mağdurenin ağlaması üzerine ciddi bir engel neden olmaksızın mağdureyi bıraktığının anlaşılması karşısında, sanığın vazgeçme anına kadar tamamlanan eyleminin ırz ve namusa tasaddi suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,