Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/9242 K.2012/2334

İnsan ticareti suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ..., insan ticareti ve hüviyet veya sıfatına ilişkin yalan beyanda bulunma suçlarından sanıklar ... ve ...'nin yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'un eyleminin emirlere riayetsizlik suçunu oluşturduğunun kabulüyle, zamanaşımı nedeniyle davanın ortadan kaldırılmasına,

sanıklar ...,..., ..., ...,... 'in fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçundan mahkûmiyetlerine, sanıklar ... ve ...'ın hüriyet veya sıfatına ilişkin yalan beyanda bulunma suçundan mahkûmiyetlerine dair Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.12.2007 gün ve 2004/152 Esas, 2007/265 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... hakkında verilen ortadan kaldırma kararına yönelik hükmü temyizde hukuki yararı bulunmadığından sanık müdafiin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanıklar ...,...,...,... müdafilerinin temyizler ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında lehe kabul edilerek 765 sayılı Kanunun 436/1. maddesi gereğince temel adli para cezasının 440 TL olarak belirlenip bunun üzerinden aynı Kanunun 59. maddesi ile yapılacak indirim sonucu 366 TL adli para cezası belirlenmesi gerekirken temel cezanın 1320 TL olarak belirlenerek bunun üzerinden 765 sayılı Kanunun 59. maddesi ile yapılan indirim sonucu 1.100 TL olarak sonuç ceza tayini usul ve kanuna aykırı olduğundan CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma ../...

-2-

yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümden adli para cezasına ilişkin kısmın çıkarılarak yerine “sanığın 440 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 765 sayılı Kanunun 59/2. maddesi gereğince 1/6 oranında indirimi ile 366 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... haklarında hüviyet veya sıfatına ilişkin yalan beyanda bulunma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Sanıklara isnat olunan hüviyet veya sıfatına ilişkin yalan beyanda bulunma suçlarının kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık aslî ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 26.03.2003 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar ...,...,... ve ... haklarında fuhuş için kadın tedarik etmek suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Mağdure ...'ın, sanık ... dışında diğer sanıkları tanımadığını beyan etmesi, diğer mağdureler ...,...,... ve ...'nun sanıklar ...,...,... ve ...'ın mağdure ...'ya fuhuş yaptırdıklarına ilişkin bir beyanlarının bulunmaması, dosya kapsamında sanık ... dışındaki sanıkların mağdure ...'a fuhuş yaptırdıklarına ilişkin müştekiler ...,...'ın beyanlarından başka delil bulunmaması karşısında, Anayasa'nın 141, CMK.nın 34, 230. maddeleri gereğince dosya kapsamındaki tüm delillerin tartışılarak, müştekiler ...,...'ın beyanlarına ne şekilde üstünlük tanınarak itibar edildiğinin karar gerekçesinde gösterilmesi,

Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde kanıtların değerlendirilerek, tutarlı şekilde tartışılması ve bundan sonra karar verilmesi gerekirken yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,