KÜNYE
(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/9678 E., 2013/2213 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2013
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.03.2009 gün ve 2008/485 Esas, 2009/92 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Mağdurenin nüfus kaydı Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden bu husustaki eksiklik bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığın aşamalardaki beyanlarında, evinde şofben montajı yaptığı sırada mağdurenin kendi kendine güldüğünü ve anlamsızca hareketlerde bulunduğunu, hem eve girmeden önce, hem de evin içinde anormal davranışlarda bulunduğunu görünce bir komşusunu çağırmasını istediğini, ancak mağdurenin çağırmadığını, montaj işlemi bittikten sonra servis formunu doldurup mağdureye teslim ederek evden ayrıldığını ifade etmesi karşısında, bu savunma üzerinde durularak mağdurenin suç tarihi itibarıyla kendisine karşı işlenen eylemin ahlaki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği,
beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı ve özellikle beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği hususları araştırılıp, rapor alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre ise;
Mahkemece, servis görevlisi olup, mağdurenin evine şohben montajı için gelen sanığın, evde yalnız bulunmalarından istifade ederek mağdureyi tutup öpmeye ve kanepeye yatırmaya çalıştığı ancak mağdurenin direnmesi üzerine onu bırakarak evden ayrıldığının kabul edilmesi karşısında, basit cinsel saldırı suçunun tamamlanmış bulunduğu gözetilmeyerek, sanığın cezasının TCK.nın 35/2. maddesi ile indirilmesi suretiyle noksan ceza tayini,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2011/9678, K. 2013/2213, 5 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama